داشتم دنبال یه كتاب می گشتم چشمم به یه مطلبی افتاد،گفتم : به ظاهر برای دانشجو اما برای همه!! شاید اولش فكر كنید این همون مطلب تكراریس !!ولی تو مثل من زود قضاوت نكن و تا آخرش بخون !! تو بجای دانشگاه هر مكان دیگه ای بذا ری صدق می كنه،قول میدم بهت!توش این نوشته شده بود:(((و من الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم كحب الله و الذین امنوا اشد حبا  الله و لو یری الذین ظلموا اذ یرون  العذاب  ان القوة لله جمیعابعضی از مردم معبود هایی غیر از خدا انتخاب می كنندو آنها را همچون خدا دوست می دارند اما آنها كه ایمان آوردند عشقشان به خدا از مشركان نسبت بهمعبود هایشان بیشتر است!و آنها ستم كردند،هنگامیكه عذاب را ببیند،خواهند دانست كه  تمام قدرت از آن خداست.(سوره نحل آیه 73)فكر نكنید می خواهم برایتان آیه منسوخ و قدیمی،یا به قول برخی ،از مد افتاده بخوانم! استغفرالله!این ما هستیم كه فكر می كنیم بعضی از آیات قرآن دیگر به درد زندگی امروزمان نمی خورند و وقتی برایمان صحبت از بت می كنند با خود می گوییم: الحمدالله! ما كه نه هبل را دیده ایم و نه عزّی را پرستیده ایم! البته همین جا هم  عرض كنم كه اگر تصور می كنید دستم را خوانده اید و فهمیده اید كه می خواهم سخن از« بت نفس» به میان بیاورم  و از نفسانیاتی سخن بگویم كه صدها مرتبه از هبل و عزّی بزرگتر شده اند،ضمن اینكه نتیجه گیری زیبایتان را می ستایم، به عرض می رسانم كه متاسفانه حدستان دقیق نبوده است!  از عارفی پرسیدم خدا كیست؟ گفت :« خدا همان یگانه محبوب من است  كه حاضرم تمام زندگی ،جوانی، عقل و تمام قوای بیرونی و درونیم  را صرف او كنم و از هر نعمتی  كه در اطرافم است  وسیله ای بسازم تا مرا به وصالش برساند و آنگاه عاشقانه در آغوشش  كشم...خدای من همان دلربایی است كه نه تنها دل، بلكه تمام فكر و روح مرا ربوده است ... با یاد او به خواب می روم و اولین اندیشه ای كه به محض بیدار شدن به ذهنم قدم می گذارد اوست و چگونگی رسیدن به وصال او.»نمی دانم چرا پاسخ او و شنیدن این اوصاف ،به یكباره مرا بیاد اتومبیل گرانقیمتی انداخت كه از اولین سال دانشجویی عكس محبوبش را ،هم پشت درب كمدم چسبانده ام و هم بر قلبم! حیف كه هنوز به ایران نیامده...شاید این جمعه بیاید !...شاید!هم اتاقیم... شوری دیگر در سر دارد!از وقتی كه گوشی جدیدش را گرفته ،محبوب قبلی اش را فراموش كرده!منظورم از محبوب قبلی دانشگاه است! همانكه به خاطر قبول شدن و وصال مدركش،از زمین و زمان و فوتبال دست شست! و دیگر پای 90 ننشست!شبها با لالایی هندزفری بی سیمش به خواب می رود وصبحها با زنگش بیدار می شود. وای كه نمی دانی چه دلی به هم داده اند! در روزها هم كه امان از این بلوتوث های سبك بال! كه در فصای دانشكاه پرواز می كنندو دلهای بی قرار را به سوی خودش می كشند...راستی خدای تو كیست؟!!))

منبع:

http://www.porsojoo.com/fa/node/88714

                  شايد عنوان مقاله تا حدودي دور از

محمود عرفانى، استاد دانشگاه، متولد ،۱۳۱۶ اردبیل.

 اخذ مدرك لیسانس حقوق از دانشگاه تهران، ۱۳۴۷.

 اخذ مدرك فوق لیسانس از دانشگاه پاریس ۲ در سال ۱۳۵۲.

 اخذ مدرك دكتراى حقوق خصوصى از دانشگاه پاریس ۲ در سال ۱۳۵۵.

 استادیار دانشكده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران، ۱۳۵۸.

 دانشیار دانشگاه تهران، ۱۳۶۹.

 استاد دانشگاه تهران ۱۳۷۶.

 عضو آكادمى حقوق بین المللى حقوق تطبیقى از سال ۱۳۶۲ تاكنون.

 عضو انستیتو حقوق بین المللى فرانسه از سال ۱۳۷۰ تاكنون.

 عضو انجمن دوستداران حقوق فرانسه (هانرى كاپیتان) از سال ۱۳۷۶ تاكنون.

و....

۱۲بهمن ۱۳۵۷ روزي فراموش نشدني  روز ورود رهبر كبير انقلاب امام خمینی به میهن

با گسترش قيام مردم و خروج شاه از ايران، شاپور بختيار به عنوان آخرين و تنها اميد رژيم پهلوي و سردمداران غربي پشتيبان این رژیم، به عنوان نخست وزير باقي مانده بود.

در طرف مقابل تظاهرات مردم هر روز پر شورتر و مصمم‌تر مي‌شد و شعار استقلال،‌ آزادي، جمهوري اسلامي بعنوان اصلي ترين خواسته مردم در نهضت انقلابي به رهبري امام خميني مطرح مي‌شد. امام خميني كه شرط ورود خود را به كشور، خروج شاه، اعلام كرده بودند، با فرار شاه در 26 دي 1357، تصميم به بازگشت گرفتند. قرار بود اين رجعت تاريخي در روز پنجشنبه پنجم بهمن 1357 انجام گيرد اما بختيار، با بستن فرودگاه ها مانع از انجام اين امر شد.
با انتشار خبر بسته شدن فرودگاهها، مردم خشمگين به خيابان ها ريخته و با تحصن و شعارهاي كوبنده، دولت بختيار را تحت فشار شديدي قرار دادند.

۱_قلم و جوهر بهترین شهودند (پرتقالی)

۲_قانون سه روز پیرتر از دنیاست (استونی)

۳_ قضاوت باید گوش بزرگ و دست کوچک داشته باشد (المانی)

۴_قانون غالبا دندان خود را نشان میدهد ولی گاز نمی گیرد (انگلیسی) 

۵_حقیقت سنگین است ، لذا عده ای معدود حاضرند انرا حمل کنند (عبری)

بقیه در ادامه :

نسكافه 

شرکت نستله که بزرگترین تولیدکننده‌ی مواد غذایی دنیا محسوب می‌شود، به پاس خدماتش به رژیم اشغال‌گر قدس، جایزه‌ی جوبیلی را از نتانیاهو (نخست‌وزیر وقت اسراییل) گرفته است. این شرکت بیش از دویست‌میلیارد تومان در اسراییل سرمایه‌گذاری کرده و در مقابل این خوش‌خدمتی، سالانه حدود بیست و چهارمیلیارد تومان کمک مالی از ایالات متحده دریافت می‌کند.

کار اجباری کودکان در مزارع این شرکت و فروش محصولاتی که موجب مرگ چندین کودک شیرخواره شده، سبب تحریم نستله در برخی نقاط دنیا شده است. نستله در سال 1379، بیش از چهارده‌میلیارد تومان به صندوق پرداخت غرامت هولوکاست کمک کرده و یکی از سهام‌داران عمدهی شرکت تولید لوازم آرایشی و زیبایی L'oreal  (یکی دیگر از حامیان بزرگ رژیم صهیونیستی) است.

متاسفانه شعبه‌ی ایرانی شرکت نستله، در سال 1373 با سرمایه‌ی حدود چهل و دومیلیارد تومان تاسیس شده و اکنون با مدیریت یک فرد غیرایرانی به نام پیر تروبا، بخشی از محصولات نستله را در ایران تولید و توزیع میکند.

خوب بوش رفت و اوباما امد حالا بینیم او چه خدمتی به بشر میکنه !!!!